Ramboetan
-
+Beschrijving
De ramboetan komt oorspronkelijk uit Zuidoost Azië en is nauw verwant aan zowel de lychee als de longan. De schil is rood en bedekt met harige stekels. Het vruchtvlees is semitransparant of lichtroze en heeft vooral een zoete smaak. De pit is glanzend bruin en niet eetbaar.
-
+Beschikbaarheid
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec 











Ramboetans zijn beschikbaar uit Vietnam, Thailand, Maleisië en Indonesië.
-
+Belangrijkste voedingsstoffen
Vitamine C, ijzer, calcium.
Belangrijkste variëteiten
-
Ramboetan
De leerachtige, harige schil van de ramboetan is rood en bedekt met buigbare harige stekels, vandaar de naam rambutan, afgeleid van het Maleisische woord "Rambut" dat "haren" betekent.
Bereiding
Gepelde ramboetan wordt soms gestoofd en als dessert gegeten. In sommige landen wordt voor een langer behoud de gepelde vrucht eerst gekookt om te zorgen dat het vruchtvlees los komt van de pit. De pitten worden apart gekookt totdat deze zacht zijn. Dan wordt het vruchtvlees en de pitten samen met een heleboel suiker gemengd en in een pot gestopt die na enkele uren wordt gesloten. Daarnaast worden de pitjes soms geroosterd en gegeten, maar nooit rauw.
ConsumptieRamboetan wordt het meest uit de hand gegeten nadat de schil is verwijderd. Wees voorzichtig om niet te diep bijten, het papierachtige velletje dat om de pit zit kan dan met het vruchtvlees loskomen en dat is dan niet ramboetan op z’n best.
Wanneer te consumerenDe vrucht is rijp wanneer de schil rood is. De harige stekels mogen donkerder gekleurd zijn.
Wist je dat?
- De naam ramboetan is afgeleid van het Maleisische woord "Rambut" dat "haren" betekent.
- Ramboetan bomen dragen tweemaal per jaar vruchten, eenmaal in de herfst en vroege winter en met een kortere seizoen in het late voorjaar en vroege zomer.
- Ramboetan groeit in een cluster van 10-20 stuks.
![]()



